Strategia genomiczna mająca na celu poprawę rokowania we wczesnym stadium niedrobnokomórkowego raka płuca ad 5

Wysokie ryzyko nawrotu definiowano jako prawdopodobieństwo nawrotu więcej niż 0,5, a niskie ryzyko nawrotu definiowano jako ryzyko 0,5 lub mniej. Wartości P uzyskano za pomocą testu log-rank. Znaki Tick oznaczają pacjentów, których dane zostały ocenzurowane do czasu ostatniej obserwacji lub śmierci. Lepsza skuteczność modelu klinicznego w modelu metagene płuc w rozpoznawaniu pacjentów z ryzykiem nawrotu była również wsparta wynikami analiz Kaplana-Meiera. Model metagene płuc zidentyfikował dwie odrębne grupy pacjentów pod względem przeżycia (Figura 3A). W przeciwieństwie do tego, rozróżnienie było mniej jasne dla każdego z modeli opartych na prognozach klinicznych (taki, który łączył zmienne kliniczne w sposób podobny do modelu metagenu płucnego i inny oparty na indywidualnych klinicznych czynnikach prognostycznych [średnica guza i stadium choroba jest pokazana]) (Figura 3B). Analizy jednoczynnikowe i wielowymiarowe (z oceną ryzyka nawrotu opartą na genomie) w celu oceny względnej wartości prognostycznej poszczególnych zmiennych klinicznych i modelu metagenu płucnego wykazały, że model metagenu płucnego wypadł znacznie lepiej (p <0,001 według wielu zmiennych). analiza) niż stadium choroby, średnica guza, stan węzła, wiek, płeć, podtyp histologiczny lub historia palenia (Tabela 3 w Dodatku Uzupełniającym).
Na koniec, dalsze potwierdzenie, że model metagene płuc reprezentuje biologię guza, zostało dostarczone przez odkrycie, że metagenes o największej zdolności dyskryminacyjnej w modelu zawiera geny, które wcześniej okazały się mieć znaczenie kliniczne w NSCLC. W niektórych przypadkach metagen reprezentował pojedynczy proces molekularny, taki jak angiogeneza (metagen 19), który jest sprawdzonym celem terapii w NSCLC. Inne kluczowe metagenes, takie jak metagen 41, stanowiły połączenie procesów biologicznych – na przykład szlaków sygnałowych BRAF, fosfatydyloinozytolu 3 , TP53 i MYC.
Walidacja modelu prognostycznego Metagene
Walidacja we wczesnych stadiach i podtypach NSCLC
Próbki użyte do opracowania modelu prognostycznego reprezentowały zarówno główne podtypy histologiczne NSCLC (gruczolakorak i rak płaskonabłonkowy), jak i wszystkie wczesne stadia choroby. Aby ocenić ogólną wiarygodność modelu prognostycznego w kohorcie księcia, zbadaliśmy przewidywania ryzyka jako funkcję tych zmiennych. Model metagenu płuc był konsekwentnie dokładny we wszystkich wczesnych stadiach NSCLC (ryc. w dodatkowym dodatku) oraz pomiędzy głównymi podtypami histologicznymi (ryc. 2 w dodatkowym dodatku), nie tylko w oszacowanym ryzyku nawrotu, ale także w wynikach analizy przeżycia Kaplana-Meiera dla każdego etapu lub podtypu.
Sprawdzanie poprawności danych pochodzących z dwóch badań Multicenter
W przypadku nowego modelu prognostycznego oceniającego ryzyko nawrotów, które należy zastosować w celu poinformowania o decyzji, czy należy zastosować chemioterapię adiuwantową, należy wykazać, że model jest odporny na oddziaływanie na niezależne, heterogeniczne populacje pacjentów i warunki pobierania próbek. Dlatego oceniliśmy zdolność modelu metagene generowanego przez kohortę szkoleniową Duke a do przewidywania ryzyka nawrotu za pomocą próbek z dwóch wieloośrodkowych, grupowych badań grupowych (ACOSOG Z0030 i CALGB 9761) (rysunek 1)
[więcej w: sonomed grójec, usg swarzędz, rehabilitacja dla dzieci ]
[hasła pokrewne: sonomed grójec, mmaziec, betamed ząbki ]